Interview met Ximena Echague, de tweede prijs van de BSPF singles 2019!

Het Brussels Street Photography Festival (BSPF) interviewt Ximena Echague, de tweede plaats in 2019 van de BSPF Singles wedstrijd. Dit interview werd opgenomen als onderdeel van haar prijzenpakket.

Een korte introductie

Ximena groeide op in Buenos Aires, werd fotograaf in Europa en woont nu tussen New York en Brussel. Ze is een straat- en documentairefotografe wiens werk over migranten in Europa is tentoongesteld bij de Verenigde Naties (New York) en het Europees Parlement (Brussel). Ximena won in 2019 de tweede prijs op het Brussels Street Photography Festival voor de wedstrijd Singles. We gingen met Ximena om meer te weten te komen over haar en haar werk.

Wat trekt u aan bij straatfotografie?

Ik heb het geluk, of de pech, gehad dat ik veel levens in één keer heb geleefd en straatfotografie heeft me geholpen om gefocust te blijven. Het is een soort meditatie die me helpt om mezelf en de wereld om me heen beter te begrijpen. Het proces is zeer interessant. Als ik de straat op ga, probeer ik iets te vinden dat de geest van degene die ik portretteer weergeeft, hoewel als ik mijn werk zie, ik mijn eigen werk in hen ontdek.

Tegelijkertijd biedt straatfotografie een vorm van adrenaline die ik nodig heb en die ik niet vind in andere vormen van geposeerde fotografie waar zowel scène als acteurs geënsceneerd zijn. Uitgaan met mijn camera op zoek naar beelden in de straten van een stad is altijd een avontuur, een uitdaging, en je bent zelden teleurgesteld.

© Ximena Echague

Mensen lijken zo centraal te staan in uw foto’s, maar op de foto die de tweede prijs won op het Brussels Street Photography Festival staat de afwezigheid van mensen centraal. Kunt u ons vertellen hoe de winnende foto tot stand is gekomen?

We maken graag lange wandelingen in Queens, NY, veruit de meest kosmopolitische en etnisch diverse gemeente van de stad, waar elk metrostation tot een totaal andere cultuur behoort (Vlissingen is Chinees, Jackson Heights is Indiaas, Corona is totaal Latijns-Amerikaans, etc.).

Deze foto werd genomen in een traditioneel Grieks gebied, in een speeltuin met zeer weinig gebruikers en vaak een ongelofelijk licht. Er speelden enkele kinderen met ballonnen en ik kon het niet laten om ze en hun schaduwen op de muur te bekijken, en toen verscheen de foto. Ik nam andere foto’s op dezelfde plaats, op verschillende dagen en met verschillend licht, die samen een mooie en intrigerende serie vormen.

© Ximena Echague - BSPF 2019 Singles Runner-up

Je fotografeert zowel documentaire fotografie als straatfotografie. Wat zijn enkele van de parallellen tussen beide? Hoe zijn de verschillen en hoe zijn ze vergelijkbaar met jou?

Voor mij is straatfotografie kortetermijnfotografie, terwijl documentair onderzoek en voorbereiding op langere termijn een rol spelen. Natuurlijk zijn er overeenkomsten, beide proberen één aspect van de menselijke odyssee vast te leggen, om iets te portretteren waarvan je denkt dat het de moeite waard is om te zien en te begrijpen.

Maar in de Documentaire bepaal je de boodschap van tevoren en schiet je die dan neer, terwijl je in de straat verrast wordt door wat de straat je vertelt. Ik ben in beide geïnteresseerd en doe ze parallel. Ik probeer bijna dagelijks op straat te schieten, maar ik heb ook een paar documentaire projecten die maanden en soms jaren lopen. Straat is meer een kwestie van onmiddellijke actie, documentaire vereist reflectie en begrip.

© Ximena Echague

Je transponeert vaak tekst over je foto’s heen. Welk effect heeft dit volgens u in tegenstelling tot typische bijschriften?

Dat doe ik alleen voor documentaire projecten, want normaal gesproken vertel ik de verhalen in de eerste persoon, bijvoorbeeld in Odyssey, graag door de migranten zelf. Ik denk dat het de foto meer intimiteit en nabijheid geeft, waarbij de hoofdrolspeler niet alleen gefotografeerd wordt, maar ook de mogelijkheid krijgt om zijn of haar eigen levensverhaal of de boodschap die ze willen overbrengen te vertellen en te schrijven. Ik geloof dat het meer eigenaarschap geeft aan de gefotografeerde persoon, die een mens wordt en niet alleen een beeld.

© Ximena Echague

Je bent ambassadeur van Women Street Photographers en de curator en ambassadeur van Fotografas LATAM, een internationale groep Latijns-Amerikaanse vrouwenfotografen. Wat doe je in deze rollen om meer vrouwen te inspireren om met hun camera de straat op te gaan?

Het zijn verschillende collectieven en mijn rol daarin is ook anders. WSP is een wereldwijd platform om vrouwen die op straat werken de kans te geven hun werk te publiceren en tentoon te stellen. Het is gemaakt, samengesteld en beheerd door Gulnara Samoilova. Mijn rol in WSP is alleen om te helpen op verschillende gebieden, van een jury van het Artist in Residence programma tot het vinden van evenementen en festivals om haar te helpen bij het tentoonstellen van WSP werk over de hele wereld.

LATAM is een regionaal initiatief om Latijns-Amerikaanse vrouwenfotografen te promoten (straatfotografie is er maar een klein onderdeel van) en mijn rol is om reizende tentoonstellingen van hun beste werk buiten de regio te organiseren. We proberen een jonge, moderne Latijns-Amerikaanse fotografie te tonen, die verre van clichés is en vrouwelijke fotografen te inspireren en te versterken.

© Ximena Echague

Je bent al eerder finalist geweest op het Brussels Street Photography Festival, wat betekent het voor jou om een tweede prijs te winnen op het Brussels Street Photography Festival?

Ik ben sinds de start in 2016 finalist in elke BSPF-editie en ik zag het festival groeien en uitgroeien tot het belangrijkste straatfotografiefestival in Europa. Daarom beschouw ik het BSPF in veel opzichten als een onderdeel van mijn eigen verhaal als fotograaf.

Bovendien is Brussel de stad waar ik mijn vaste thuisbasis heb en waar ik volgend jaar, na drie jaar in New York, weer terug wil gaan. Het winnen van de prijs was dan ook zowel een bijzondere persoonlijke voldoening als een grote eer, want ik beschouw de BSPF als een van de allerbeste straatfotografiefestivals ter wereld.

© Ximena Echague

U zegt dat u heen en weer gaat tussen Brussel en New York, wat is het met Brussel dat u graag schiet? Is er een plaats in het bijzonder waar je graag in Brussel schiet?

Ik beschouw Brussel als mijn geadopteerde thuis, de plaats waar ik na mijn verblijf in de wereld altijd weer terugga. Ik hou van zijn zelfspot en zijn positie in het centrum van Europa en tegelijkertijd op de grens tussen de twee belangrijkste culturen van Europa, het Latijn en het Germaans.

Brussel is een zeer kosmopolitische plaats, wat betekent dat veel mensen in beweging zijn, en ik ben altijd gefascineerd geweest door steden met een grote zwevende bevolking (zoals New York ook) en migratie is een centraal thema van mijn fotografie. Er zijn veel gebieden waar ik graag in Brussel fotografeer, maar mijn voorkeur gaat altijd uit naar etnisch gemengde gebieden zoals Molenbeek, Schaarbeek of Matongue in Elsene.

© Ximena Echague

Hoe is je camera opgezet?

Hoewel ik een andere camera heb, gebruik ik elke dag de Leica Q 116 en Sony RX 100 ll. 
Sony RX 100 is een prachtig hulpmiddel voor SP, klein, licht en zeer goede beeldkwaliteit. Desalniettemin begon mijn liefde voor Leica al op jonge leeftijd, hoewel ik een paar jaar geleden nog mijn eerste Leica kon kopen.

© Ximena Echague

Welk advies heeft u voor opkomende straatfotografen?

In de straatfotografie moet je niets anders verwachten dan je eigen voldoening. De adrenaline die de SP geeft, geeft geen geld. Het is dus iets dat fundamenteel door en voor jezelf wordt gedaan, waardoor je zou proberen iets van de menselijke conditie te weerspiegelen, zelfs zonder mensen.

We leren om met al onze zintuigen te zien, niet door een camera. We leren het opnemen van kunst, muziek, boeken, liefde en nog veel meer. Ga dan naar buiten en schiet. Trial and error is de enige manier om te verbeteren. Studietechniek kan nuttig zijn, maar schieten is de ultieme test. En kijk hoe geweldige fotografen zo veel mogelijk hun werk doen. Daarnaast is het belangrijk om je werk aan anderen te laten zien, in workshops of fotoreviews, stuur het naar fotomagazines en festivals.

U kunt meer van Ximena’s werk bekijken op haar Instagram.

december 27, 2019

Share
This